“Fantastisch. Dit was mijn eerste opera!”

Het is dinsdagavond als de deuren van de stadsschouwburg van Utrecht openen voor het publiek dat komt kijken en luisteren naar de opera ‘Il Barbiere di Siviglia’ van Rossini. Deze opera gaat over ingewikkelde intriges, alles draait jeugd, ouderdom, liefde en begeerte. De regisseurs plaatsten het verhaal in een luxe kuuroord waar de verdeelde gasten zich verveeld proberen te vermaken. De cast bestaat uit jonge en energie mensen en het gaat hier om een moderne bewerking van de opera uit 1813.

Een hond blaft, een kind huilt, een grote groep mensen komt samen voor dodenherdenking in Zuilen.

Het is vandaag donderdag 4 mei, het is dodenherdenking. Op diverse locaties in Utrecht worden op verschillende momenten bijeenkomsten georganiseerd. In Zuilen is een heel programma opgesteld. Vanaf de brandweerkazerne aan de Burgemeester Norbruislaan is er om te beginnen een stille toch om half acht. Deze loopt tot het Prins Bernhardplein, daar is om acht uur een herdenkingsplechtigheid bij het monument voor Zuilense gevallenen in de Tweede Wereldoorlog. Er speelt een orkest en er wordt een toespraak gehouden door Kees Diepeveen, wijkwethouder van Utrecht Noordwest en wethouder namens GroenLinks in Utrecht.

“Een platform bieden voor die jongeren, zodat zij kunnen zijn wie ze zijn, of uit kunnen zoeken wie ze zijn.” – Mandy Tilleman (PANN)

Afgelopen zaterdag was in Utrecht de Canal Pride. Vele schepen voeren door de stad om te vieren. “De sfeer was prachtig, het was een mooie feestdag! Een soort koningsdag, maar dan roze”, zo kijkt Mandy Tilleman op deze dag terug, waar PANN ook met een boot. Mandy is bestuurslid van de stichting die vanuit Utrecht werkt aan homo-emancipatie en die jongeren een plek geeft te ontdekken wie of wat ze zijn. Mandy vertelt aan utrechtnoord.hu.nl over hoe haar betrokkenheid ontstond en wat ze precies doen met PANN.

“God openbaarde zich aan mij”

Tien voor half twaalf, zondagochtend, als redacteur Jelle Reijman De Schaakbuurt in rijdt: hij wilde wel eens een keer ervaren hoe een dienst van The Best Life Church gaat.

Op de stoep voor het gebouw van The best Life Church in de Daelwicklaan is het gezellig druk, er komt een vrouw aanlopen. Volledig in het zwart en op hakken van zeker tien centimeter. Ik loop erheen en door de hekjes arriveer ik op een pleintje naast het ‘Best Life House’, hier is het ook druk. Over een paar minuten zal de dienst plaatsvinden, zoals iedere zondagochtend. Normaalgesproken drie diensten van anderhalf in het Vorstelijk Complex, vandaag vier diensten van een uurtje in het Best Life House.
Iedereen staat gezellig met elkaar te kletsen. Er komt een blank echtpaar aanlopen, er staan twee stellen met elkaar te praten over hun gemeenschappelijke moederland: Suriname. Er zitten wat oudere mannen op stoelen te kletsen en er komt een moeder met twee jonge kinderen: totaal geen sprake van één cultuur bij de aanwezigen. Ik zie en divers publiek en ga het gebouw in.