Elke zaterdag van twaalf tot twee is er in de Buurtkerk in Zuilen, gelegen bij de tweede Daalsedijk, een voedseluitgifte voor de mensen in de buurt. Veel belangstellenden komen hierop af.

Het gebouw van de Buurtkerk is een beetje moeilijk te vinden. Dit komt omdat hij achter een ander stenen gebouwtje staat, wat onder de graffiti zit. Maar omdat er op de muren pijlen staan, er vele fietsen en scootmobiels staan geparkeerd voor de deur en door de toestroom van mensen richting de voedseluitgifte kan je het gebouw vinden. Tussen het gebouwtje en een speelpark ligt een poort, en daar achter ligt een binnenplaats die leidt naar de Buurtkerk.

De binnenplaats staat ook vol met fietsen en de rij met mensen voor de voedseluitgifte begint buiten al. Pratende en elkaar begroetende mensen met tassen wachten af. Eenmaal door de deur is een smalle gang met aan de linkerkant een grote gymzaal die dient als zaal voor de evangelische kerk en aan de rechterkant een kamer waar stoelen en tafels in staan die zijn bedoeld voor de vrijwilligers.

In de zaal staan aan de ene zijde meerdere microfoons en luidsprekers opgesteld, waar wordt gezongen en muziek wordt afgespeeld. Aan de andere kant staan drie tafels waar eten wordt uitgedeeld en een kringetje van rode stoelen en een houten tafel waar mensen een kopje thee of koffie drinken, gezellig pratend en lachend. De etenswaren die worden uitgedeeld zijn brood, groente, fruit, vlees, vis en zuivelproducten.

De vrijwilligers die het eten staan uit te delen zijn zelf ook niet de rijksten. Ze weten zelf in wat voor situatie hun ‘klanten’  zitten en wensen dit niemand toe. Ook staan velen hier vanuit het christelijke geloof. ‘’Hier ligt mijn hart’’, zoals een van de vrouwen in de kerk opmerkt. ‘’Het is een voorrecht dat ik hier mag staan’’, draagt een andere vrouw bij. Hoewel het christelijke geloof op nummer een staat, gaat het natuurlijk ook om de bezoekers: ‘’Veel van de mensen die hier komen mogen net niet naar de voedselbank, en daardoor schieten ze tekort. Wij bij de Buurtkerk bieden hier een uitweg voor’’.

Volgens de pastor, Andre van Wijnbergen, gaat het in het programma van de kerk om drie dingen. Het bestrijden van de eenzaamheid, het bestrijden van de armoede in Utrecht en het uitdragen van het christelijk geloof. Andere activiteiten in de kerk hangen dus ook om deze punten heen, zoals een samenkomst, het NO PAY restaurant en het gratis sportaanbod.

Een uur na de start van de voedseluitgifte vermindert de instroom van mensen en blijft een clubje van vrijwilligers en bewoners van de wijk die elkaar goed kennen achter. De muziek is onderhand gestopt en de meeste bezoekers zijn naar huis. Andre licht toe dat er zo’n vijftien vrijwilligers zijn en er elke week ongeveer zeventig mensen op af komen. Deze week was ook een uitzondering: normaal is er naast de voedseluitgifte ook een kledingmarkt in plaats van muziek. Het staat dan vol met rekken en er hangen de meest diverse kleren. Elke week mogen de bezoekers vijf stuks mee naar huis nemen.

De zaal van de kerk was vroeger een buurthuis. Er waren toen twee buurthuizen in de wijk en dat vond de gemeente teveel. De helft van het pand is nu van de Buurtkerk. Door de vele activiteiten die de kerk organiseert is het fijn om zo’n ruimte te hebben, merkt Andre op.

Een paar mensen vindt de traditionele kerk minder aantrekkelijk dan de Buurtkerk. Zoals een bezoeker al aangaf: ‘’Wat de traditionele kerk heeft laten liggen, dat rapen ze hier op’’.