Op zondag 30 april organiseerde Best Life Church een Genezingsdienst. De avond duurde van 17:00 tot 22:00. De genezing houdt in dat men naar de kerk toekomt en voor elkaar gaat bidden om van lichamelijke en psychische problemen af te komen. Bijna alle mensen die aanwezig waren claimden een genezing te hebben ervaren.

Best Life Church, het wat koude gebouw op de Daelwijcklaan valt niet op. Een klein groepje mensen staat buiten te roken. Een aantal van hen probeert de kortdurende straaltjes zon op te vangen. Bij aankomst wordt iedereen begroet door de organisatoren met een ferme handdruk en een grote glimlach. Sommigen kennen elkaar, anderen nog niet. De aanwezigen zijn allemaal verschillend in cultuur, etniciteit en afkomst.

Een jongen vertelt over de wonderen die binnenin de kerk gebeuren wanneer je je eraan overgeeft. Hij had zelf een drugsverslaving. Hij gebruikte bijna alle denkbare drugs die er maar zijn. Tijdens zijn verhaal komt er een oudere man met wandelstok aanlopen. Een wandelstok lijkt bijna te weinig om de kreupele man overeind te houden. Zijn rug staat bijna bol, waardoor hij moeite heeft met zijn gezicht recht vooruit te houden. Hij wordt vriendelijk begroet door iedereen en bij de arm gepakt door een andere kerkganger. De jongen, die zich inmiddels heeft voorgesteld als Dylan, roept tegen de kerkgangers: “Deze man gaat vanavond genezen. Jullie gaan wonderen zien!” Iedereen kijkt naar Dylan en dan naar de kreupele man. Ze glimlachen en knikken instemmend. Dylan vertelt vervolgens dat hij aanstaande zondag te zien is in Hour of Power op RTL5 om zijn verhaal te delen over afkicken met behulp van gebed. Van dichtbij lijkt zijn gezicht getekend: hij heeft duidelijk dingen gezien in zijn jonge leven. Zijn overkomen is amicaal en vriendelijk, maar in zijn gezicht zie je dat hij niet gelukkig is of hij ongelukkig is geweest.

Dylan blijft buiten staan om de mensen die wat later zijn nog te verwelkomen. De deur van de zaal is nog gesloten. In de hal voor de deur staan een hoop mensen te wachten. Twee vrouwen praten met elkaar over de dienst. De een is hier duidelijk al een keer geweest, want zij vertelt vol enthousiasme en veelbelovendheid tegen de andere vrouw wat zij kan verwachten. “Het is gewoon een wonder! Ik had reuma, artritis, psoriasis… Ik heb hier een keer voor me laten bidden en het was allemaal de volgende dag weer weg.” De vrouwen praten nog even door. Langzaam beweegt iedereen naar de deur die open is gedaan. In de zaal hangt een groot scherm met daarop: “Welkom thuis”. Er lopen twee meiden met een microfoon in hun hand het podium op. Er staan naast de twee meiden nog wat instrumenten op het podium. De pianiste begint met spelen. De welkomtekst wordt nu vervangen door de tekst van het nummer. Iedereen staat op en zingt mee met de twee jonge meiden. Een enkeling blijft zitten. Een vrouw op de voorste rij steekt haar handen in de lucht en sluit haar ogen. Ze kent het lied uit haar hoofd: ze zingt uit volle borst mee. De muziek lijkt op gospel, maar dan iets jeugdiger. Veel jongeren zitten links in de zaal. Ook zij zingen voluit mee.

De zangeressen ronden hun laatste nummer af met een hoge uithaal waar je kippenvel van krijgt. De pastoor komt het podium op en gaat naast een van de zangeressen staan. “Van wat ben jij genezen, kan je me dat vertellen?” Vraagt hij haar. Het meisje antwoordt alsof ze haar verhaal al honderd keer heeft verteld: “Drie soorten kanker. In mijn lymfe, schildklier en longen. Ik ging drie jaar lang het ziekenhuis in en uit, maar nu sta ik hier alsnog. Dankzij Here Jezus.” Na de laatste woorden roepen een aantal mensen uit de zaal: “Amen!”.

De pastoor neemt de microfoon weer in de hand en vraagt wie er christelijk is. Bijna alle handen gaan omhoog. Hij geeft aan dat er zeven dingen zijn die je kan tegenhouden tot het proces van genezing. Een aantal die voor iedereen bekend moeten klinken zijn onwetendheid en ongeloof. Nadat hij dit heeft verteld, legt hij uit wat er gebeurt binnen deze kerk. Vervolgens vraagt hij iedereen een rij te vormen in het midden van de zaal. Dit gaat specifiek om de mensen die genezing willen. Er wordt langzaamaan een rij gevormd. Vervolgens wordt er voor de persoon wie aan de beurt is door de hele zaal gebeden. Hierna zou de persoon genezen moeten zijn. Het resultaat is nog niet direct te zien. Als iedereen aan de beurt is geweest, rond de pastoor het af en wenst iedereen een fijne reis naar huis. De meeste mensen praten nog even met elkaar bij de uitgang. Een vrouw zegt tegen een man: “Ik voel me nu al beter, ik weet het zeker.”