Pastor bij een buurtkerk maar ook lid van een bikerclub. Deze combinatie hoor je niet vaak, maar Andre van Wijnbergen heeft hem toch op zijn CV staan. Verslaggever Matthijs Vergeer interviewde hem over zijn club Api Injil Maluku (Het Evangelisch Vuur).

Waarom bent u bij een christelijke bikerclub gegaan?

‘’Ik heb een passie voor motorrijden en voor de Here Jezus. Die passie delen we met elkaar. Die dragen we ook uit. Als we bijvoorbeeld een stuk gaan rijden delen we bikerbijbels uit. De motor is een middel.’’

Hoe vaak komen jullie samen?

‘’In de winter is dat toch wat minder, maar in de zomer rijden we wel vaak. Ook komen we samen op clubavonden van andere clubs. Dit hoeven geen christelijke bikerclubs te zijn.’’

Hoe kijken zij tegen jullie aan?

‘’Met veel respect. Ze nodigen ons zelf uit en we proberen gewoon op basis van broederschap met elkaar om te gaan. Tegelijkertijd probeer je toch wel ingangen te bedenken om mensen op een ander pad te brengen. ’’

Eerder noemde je al bijbels uitdelen; wat zijn nog meer activiteiten?

‘’Evangelisatie werkzaamheden, bijbels uitdelen. Maar ook al door onze aanwezigheid. Andere bikerclubs weten dat wij een christelijke bikerclub zijn en onze aanwezigheid trekt ook al aandacht. Kijk, we zijn natuurlijk anders dan andere clubs. Maar dat betekent niet dat de andere clubs minder respect voor ons hebben of op ons neerkijken.’’

Bikerclubs staan in slecht daglicht, ook in de media, hoe kijk je hier tegen aan?

‘’Ik denk dat het door de media ook wel verdraaid wordt, het wordt een beetje opgeblazen.  De soep wordt niet zo heet gegeten als hij wordt opgediend. Bij een voetbalclub of een politieke organisatie zitten ook rotte appels en zo is dat ook met bikerclubs. We gaan op een broederlijke manier met elkaar om. Respect is heel belangrijk in die wereld. ‘’

Wat is het verschil tussen een christelijke bikerclub en een normale bikerclub?

‘’Dat is een heel wezenlijk verschil. Wij geloven in de Here Jezus en in zijn opstanding. We proberen ook te verkondigen dat er, door in de Here Jezus te geloven, na dit leven nog een leven is. Daarin verschillen we wel. We hebben ook een ander levensstijl, laten we wel wezen. Zo bezatten we ons bijvoorbeeld niet aan alcohol. Als christen doe je dingen voor God, maar je laat ook dingen voor God.’’

Vinden mensen het soms gek, als u zegt dat u pastor bent bij een buurtkerk maar ook lid van een motorclub?

‘’Nee, eigenlijk niet. Mensen vinden dat wel heel gaaf. Het geeft een beetje een ander beeld van het christen zijn ook. Dat heeft een beetje een geitenwollensokkenimago en daar proberen we met de bikerclub ook wel een beetje vanaf te komen. Een christelijke levensstijl, het hoeft niet saai te zijn, maar het kan ook uitdagend zijn.’’

Jullie hebben in de buurtkerk ook diensten speciaal voor de bikerclub, hoe gaat dat in zijn werk?

‘’We beginnen net als andere kerkdiensten met een gebed. We gaan zingen: lof-, prijzings- en aanbiddingsliederen. Vervolgens geef ik een preek of er worden getuigenissen gegeven.

Zijn alle leden gelovig of komen er sommige alleen voor de gezelligheid?

 ‘’Het is echt wel een vereiste dat je gelovig bent om mee te kunnen draaien. Komt iemand in de kerk? Heeft hij hier ook een taak? Je moet toch een stukje verantwoordelijkheid hebben. Je moet wel echt je toewijding tonen aan de kerk.’’

Hoe werkt de toelating voor de club?

‘’Je laat eerst merken dat je interesse hebt om mee te doen. Je rijdt een paar ritten mee. Dan kijk je of er een wederzijdse klik is. Het duurt ook even voordat je full member bent. Na een tijdje word je dan ingezegend als full member. ‘’