Blauw, geel en rood. De gekleurde lijnen op de vloer geven je het gevoel weer terug te zijn op de basisschool. Grote ramen waardoor het licht volop naar binnen schijnt en je laat denken dat de lente allang al begonnen is. Een kakofonie aan geluid van schreeuwende peuters en dreumesen klinkt in de grote ruimte. Nieuwsgierig klauteren ze op de toestellen die zijn neergezet. Een meisje kruipt onhandig op een trampoline en schreeuwt: “Papa! Papa! Een trampoline”. Ze springt zonder ritme, waardoor ze amper de hoogte ingaat. Desondanks vindt ze het geweldig. Haar vader komt naast haar staan en probeert te voorkomen dat ze eraf gaat vallen.

Gymjuf Laura heeft een warme, zachte stem die alle kinderen vraagt om bij haar in de kring te komen zitten. Ze zet een muziekje aan: “Ik ren, ren, ren als een paardje…” En zo komen alle denkbare dieren voorbij waarbij juf Laura een beweging voordoet. Alle kinderen en ouders komen bij haar zitten. Het meisje op de trampoline is nog te druk met springen en schreeuwen dat ze het zo leuk vindt. Haar vader probeert haar aan haar hand van de trampoline te halen, maar zij heeft duidelijk voor zichzelf bepaalt dat dit het leukste toestel is en zij hier nog niet vanaf gaat komen.

De Aapjeskooi is gespecialiseerd in gymnastiek en danslessen voor de jongsten: dreumesen, peuters en kleuters. Zij willen graag aandacht voor deze doelgroep, omdat er voor hen nog niet veel aanbod is. Om de kinderen en ouders kennis te laten maken met de Aapjeskooi, houden zij opendagen. Waaronder ook woensdag 15 maart.

Er komen nog wat mensen binnen druppelen. Juf Laura is begonnen met een voorstelronde. Ze vraagt eerst iedereen mee te zingen met een liedje: “Welkom bij de Aapjeskooi, doe je handen in de lucht en zeg maar ‘hoi’!”. Alle kinderen roepen ongelijk: “hoi!”. Daarna moet iedereen zijn of haar naam noemen. Een enkele peuter heeft er duidelijk geen zin in en ligt plat op zijn buik naast een toestel. Zijn moeder roept hem erbij te komen, maar tevergeefs. Ze lacht het weg, maar een kleine ergernis is te zien op haar gezicht. De peuter geeft geen teken van leven, maar blijft wel toekijken wat er gebeurt in de kring. De moeder seint nog een paar keer dat hij erbij moet komen, maar hij laat zich niet overhalen. Vervolgens geeft ze het op en focust zich weer op Laura.

Uit onderzoek is gebleken dat het belangrijk is voor deze jonge doelgroep dat zij veel beweging krijgen. Zelfs twee keer zoveel als volwassenen. Zodra ze naar de basisschool gaan is het van belang dat ze deze beweging aanhouden, dit helpt bij het leren. De Aapjeskooi geeft lessen met ieder een eigen thema. Er wordt gebruik gemaakt van muziek en oefeningen die hierop worden aangepast.

Het thema van vandaag is Op de boerderij. Ze doet alle oefeningen voor op de toestellen. Alle kinderen kijken haar glazig aan. Een peuter heeft haar hand in haar mond gestopt. De ouders begeleiden hun kinderen naar de toestellen. Ze lopen allemaal wat onhandig en ongecoördineerd. Zodra ze aan het spelen zijn, begint de kakofonie opnieuw en het enthousiasme van ieder kind is overweldigend. Het tovert gelijk een lach op je gezicht. Een meisje zit op de schommel en wordt geduwd door haar vader. Ze schatert het uit. Dat wordt nog heviger als haar vader er gekke gezichten bij trekt. Een aantal andere peuters kijken even om, maar gaan vervolgens weer verder waar ze mee bezig zijn. Enthousiasme, warmte en vrolijkheid is uit deze les te halen. Wie hier niet blij van wordt…