ZUILEN - GroenLinks heeft tijdens de Tweede Kamerverkiezingen van 2017 met een stijging van tien zetels een enorm grote groep nieuwe kiezers aangesproken. De ‘groene beweging’ zoals lijstrekker Jesse Klaver het noemt, komt niet uit het niets. Wekenlang is er door veel enthousiaste mensen geflyerd in wijken door heel Nederland. Ook Zuilen wordt twee dagen voor de verkiezingen aangedaan door een groep gedreven ‘groene jasjes’. 

Het is 13 maart, een groepje van vijf leden loopt met groene jassen met daarop bedrukt het welbekende GroenLinks logo door de straten van Zuilen. Het is negen uur ’s avonds en ondanks de frisse wind voelt het als een warme nazomeravond. Het is rustig op straat, de stilte wordt verbroken door een baasje die een hond uitlaat. Het baasje kijkt de ‘groene jasjes’ maar even aan, bang om te worden aangesproken. De groep loopt ogenschijnlijk kriskras door de wijk met een Ipad met daarop een overzicht van welk huis al is bezocht en op welke partij de bewoners willen stemmen. Doel van de avond is om de bewoners ervan proberen te overtuigen op 15 maart GroenLinks te stemmen. Een van de leden van de groep is de 28-jarige Lisanne Boersma. Lisanne loopt met een ferme pas over de Burgemeester Norbruislaan. Ze vertelt over haar beweegredenen om zo actief deel te zijn voor GroenLinks.  ‘Ik ben voor een activistische beweging op links. Ik vind de kijk op de wereld zoals GroenLinks die nu heeft goed bij mijn beeld van de toekomst past.’ 

Na enkele tientallen meters te hebben gelopen slaat het groepje af richting de Huis ten Zuylenlaan. De straat ligt aan de linkerkant van een klein plantsoen en aan de andere zijde van de straat staat een lange rij met ongeveer twintig nieuwbouwhuizen. De oranje stenen en grijze betonnen plantenbakken zien er allemaal hetzelfde uit. Het enige wat de huizen van elkaar onderscheidt, zijn de verschillende bewoners. De groep splitst zich op en nadat zij hebben aangebeld zwaaien er vier deuren open. In de deuropening waar Lisanne voor staat, staat een man van middelbare leeftijd. Hij oogt wat kleiner dan haar en heeft een klein brilletje op. Naast de deur hangt een groot dwingend bord met de tekst: ‘Aan deze deur wordt niks verkocht, worden geen goede doelen gesteund of komen mensen mij een geloof aanpraten’. Toch kijkt de man geboeid naar de flyers en het groene jas. Lisanne stelt zich vrolijk voor: ‘‘Hoi! Ik ben Lisanne van GroenLinks en…’’ maar ze krijgt niet de kans haar zin af te maken. De man reageert: ‘‘Ik draag jullie partij een warm hart toe. Mijn dochter zit in Australië en ik ga voor haar op GroenLinks stemmen’’. Lisanne reageert ‘‘Wat fantastisch om te horen dat de verkiezingen zo belangrijk voor u en uw dochter zijn. Kan ik u ook overhalen om op GroenLinks…’’ en weer krijgt ze de kans niet uit te spreken: ‘‘Nee, nee ik heb mijn keuze gemaakt. Veel succes nog en ga zo door.’’ En de deur wordt langzaam gesloten. Ondertussen wordt in de Ipad gezet dat dit geen GroenLinks huis is.

Lisanne is sinds anderhalf jaar lid van de partij en al van jongs af aan altijd betrokken geweest bij de politiek. Ze vertelt dat we trots mogen zijn op onze democratie en wil ervoor zorgen dat zoveel mogelijk mensen gaan stemmen. Volgens haar brengt een avond als deze brengt verschillende kiezers bij elkaar. Veel bewoners nemen even de tijd om met de ‘groene jasjes’ te spreken en hun verhaal te horen. ‘‘Dat kan ook niet anders, Utrecht is eigenlijk het GroenLinks-hart van Nederland. De Utrechters hebben de partij altijd een warm hart toegedragen.’’ roept gemeenteraadslid Thijs Weistra die ook meeloopt. ‘‘Op dit soort avonden heb je echt contact met kiezers, niet alleen in de talkshows waar wat ‘gewone’ mensen mogen opdraven. Maar echt praten, daar heeft Nederland behoefte aan denk ik.’’

Lisanne loopt optimistisch naar het volgende huis daar staat een oudere dame met een roze jurk aan. Ze kijkt met argwaan door het kiertje van de deur. Wanneer ze Lisanne ziet staan en het voor haar bekende GroenLinks-logo, gaat de deur verder open. De angstige blik verandert in een glimlach: ‘‘Goedenavond’’. Lisanne antwoordt: ‘‘Goedenavond mevrouw, fijn dat u even de deur voor ons wil opendoen. Ik ben van GroenLinks en ik vroeg mij af of ik u nog kan overhalen woensdag op onze partij te stemmen?’’ De vrouw kijkt vriendelijk naar Lisanne en antwoordt beleefd: ‘‘Ik stem al jaren op CDA en zal dat ook blijven doen. Ik vind GroenLinks veel charme uitstralen en hoop dat ze een grote groep aanspreken. Mij helaas nog niet.’’ De vrouw blijft vriendelijk lachen en enigszins verrast vraagt Lisanne waarom zij dan niet stemt op GroenLinks. Ondertussen komt er een koude windvlaag voorbij en de vrouw reageert vluchtig: ‘‘Het is mij te utopisch, de realiteit wordt uit het zicht verloren. Maar als u het niet erg vindt ga ik snel weer naar binnen. Ik kijk televisie en het is toch fris. Hartelijk bedankt en wat goed van u dat u zich zo inzet voor de politiek.’’ Langzaam sluit de deur achter de vriendelijke vrouw. Lisanne blijft na het dichtvallen van de deur lichtelijk verbouwereerd in de voortuin van de vrouw achter ‘‘Volgens mij kan je niet utopisch genoeg zijn en is het fantastisch dat we de kans krijgen. Ik ben trots op de idealen van GroenLinks en hoop dat dit ook in de toekomst velen zal blijven aanspreken.’’ De ‘groene jasjes’ vervolgen hun weg, in de hoop nog wat Zuilenaren over te halen zich bij de ‘groene beweging’ aan te sluiten.